Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ozon tabakası değil, OZAN tabakası delindi demişlerdi
haklı olarak söyleyenler........
Ayakta kalıp da "ben varım" diyerek ses veren o güzel yürekli şairlere....
Selâm olsun, sevgiler saygılar olsun...hepinize kucaklar doluları alkışlar olsun
Var olun değerli arkadaşlar...kalemleriniz yüreklerinizle beraber susmasın bu âlemde.
Tebrik ediyorum, yüreğinize sağlık sn Cevat ÇİLOĞLU kardeş...esen kal her daim.
Çok teşekkürler... Sağ olun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta