Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
İnsanlar sahte gülücüklerle bezenmiş, maskelerini takmışlar...
Komşum aç-susuzmuş,
Dayım hasta yatıyormuş,
Annemse için için ağlıyormuş,
Bana ne!
Benim insanlığımı almışlar...
düşündürdüğün için sağol
Sende varken bu yürek
Almazlar, alamazlar.
Uyarmaya devam et sen.
Ta ki insanlık uyanana kadar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta