Maske Şiiri - Dağlar Özügüç

Koca çığa küçük bir serçe kanadı sebeptir
Kar özlemle kayar zirvelerden derelere
Serçenin kanadı umut olmuştur kardelenlere
Gün ışına ulaşma özlemi yenilenir
Kar altında da olsa ecel dakiktir
Geceyi sabah ederken ne acele eder
Ne de tomurcuğun yüreğine gecikir
Olması gereken beklenti değildir
Geleceği ümit ederek yaşlanırken insan
Yaşlı da geçmişi hayal ederek avunur
Yaşlının dünyası sonbahar lambası ise aydır
Hatıralar olmasa özlenen yılların hali haraptır
Hüsran saklar kendini hatıralarda
Derisini yüzsen maskesini çözemezsin
Sonbaharda