Evvel zamanda kaldı pembe deryalar,
Ve umut kokulu mavi goncalar,
Şimdi yukarıya akıyor ırmaklar,
Şimdi tepetaklak olmuş dağlar.
Yeryüzünde mayınlar,
Yeraltında uçurtmalar.
Ey! anası televizyon,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta