Sevgi dolu sözcüklere
kapıldım.
Sularda sürüklenen
çaresiz bir dal gibiyim.
oysa,
nasılda umutlanmıştım
bir sıglık yere
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevgi denilen şeyde
bir maslmış.
antolojide dolasirken bu anlamli siire rastladim haz alarak okudum kaleminize saglik ustad.
muzeyyen baskir
BEN SEVDAYA İNANMIYORUM
saygı ile şair
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta