Sevgi dolu masallarımı süsleyen
Prensesim yok artık...
Hayatıma anlam katan Güzel gözlümü
Ansızın kaybettim...
Ağlayan bir çift göz ve
Umutlu bakışlarım kaldı geriye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta