geceleri uyumaktan korkarsan bu hayatta,
hiçbir dakikayı yaşayamazsan şu sabahta,
bir hal hatır sor diye yalvarsan da şafakta,
görüşürüz belki bir gün, Andersen’den bir masalda…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta