tüm ayrılıklar sende başlar seherim
her çocuk belki bir mızıkanın sesinde uyur
donmuş yüzüyle bir gemi çıkıyor sahile
duvarımdaki saat düşüyor
sen beyazlığınla uyut kanlı ellerini
sustukça azalır gökyüzü
yağmurlar böyle ürkek yağar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta