masalım bitti.
şehriyar gitti.
kırk gün kırk gece ağladım.
gitme şehriyar!
daha, anlatacak masallarım var!
şah ismail, kanlı pilavı nasıl yedi?
bilir misin, ağlarken gözlerinden inciler dökülen dilberi?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Masallarla geçen bir ömrün akibeti pek hayırlı olmaz derler. Bu koskoca ömrü masallarla tüketmek yerine bir kısmını da yaratılış gayesini öğrenmek ve ona muvafık bir hayat tarzını yaşamak için harcasak belki ahiretimizi sonsuz cennet saadetlerine çeviririz diyorum.
Hayırlı geceler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta