Masal Gibi…! Şiiri - Hikmet Güner

Sen geldin…dünya bir anda yumuşadı,
sanki rüzgâr bile adımlarına uymak için yavaşladı.
Gözlerin bir masalın giriş cümlesi gibiydi,
okudukça içine çeken, dinledikçe büyüyen bir hikâye taşıyordu.
Konuşman bile değiştiriyordu havayı,
kelimelerin dokunuyordu ruhuma,
sanki her harf bir yıldızdan düşmüş gibi parlıyordu içimde.
Ben seni dinledikçe zamanın akışı bile değişiyordu,
dakikalar uzuyor, geceler kısalıyordu.
Bir masal kahramanı değildin belki,
ama masalların bile anlatamadığı bir sıcaklık vardı sende.
Bir bakışınla dağlar erirdi, bir gülüşünle şehirler aydınlanırdı,
ben buna defalarca şahit oldum içimde.
Sonra bir gün sustun… ama sessizliğin bile masal gibiydi.
Sanki kelimeler bitmişti de
hikâye kalbimde devam ediyordu.
Ben o sessizliğin içinde bile seni duydum,
adın yankılandı duvarlarımda,
nefesin dolaştı içimde. Ve anladım ki…
sen anlatılacak bir masal değildin, yaşanacak bir masaldın.
Her adımın bir bölüm, her dokunuşun bir sayfa,
her gülüşün bir son cümleydi.
Ama masallar biter… sen bitmedin.
Masallar kapanır… sen kapanmadın.
Masallar unutulur… sen unutulmadın.
Çünkü sen masal gibi değildin, masalın kendisiydin.

HİKMET GÜNER
11/04/2019