Pinokyo misali yalan söyledikçe uzuyor, sevdamın hüznü.
Rapunzelin altın saçları yokuş oluyor, çıkamıyorum sevda kulesine.
Üç gözlü ejderhanin üçüncü gözünden seyrediyorum kainatı, uzun azap gecelerinde.
Pamuk prensesin sekizinci cücesi oluyorum, yedi cücesine muhalif şizofren ruh halimle.
Heidi gibi kırlarda dolaşıp,
Peter gibi ağaçlardan salınıyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta