Bir varmış diye başlanılan bir yokmuş diye aşina
Durmuştu zaman gözlerindeydi çingenenin
Öfke zehir saçıyordu
Bir yandan ağlamaklıydı
savunmasızdı seni tanımıyor bilmiyordu yüreği
Yolların kesik çizgileri gibi geçemiyordu ardı sıra belekten silemediği gözlerini,
Nerden bilecekti




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta