Bir varmış diye başlanılan bir yokmuş diye aşina
Durmuştu zaman gözlerindeydi çingenenin
Öfke zehir saçıyordu
Bir yandan ağlamaklıydı
savunmasızdı seni tanımıyor bilmiyordu yüreği
Yolların kesik çizgileri gibi geçemiyordu ardı sıra belekten silemediği gözlerini,
Nerden bilecekti
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta