yalnızlığın en zengini1957
bir masaldı çiseleyen yağmurlar
sevda mevsimiydi açan çiçekler
rüzgarlardı mis kokan başımızda
bir varmışla başladı bir yokmuşla bitti
artık çekip gitmek lazım gerçeklerden
sözler şarkılardı mehtaplı gecelerde
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta