İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
:)))))
nasıl da çoğalır sayılar,birken iki,ikiyken üç-beş...önce bir kalabalık,sonra yalnızlık..varış,tek gözlü eve...
ötesi
bir yakarış,bir yakarış....
kul
kendine dua etti aslında
Tanrı diye....
İlginçti...
Kutlarım saygıyla.Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta