Ne aşklar...
Ne sevdalar...
Masal oldu mutlu sonlar...
Hayat belli...
İnsan belli...
Gözü doymuyor insanların...
Yürekleri daha sevemeden tükendi...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta