bir masaldı yaşadıklarımız ufacıkken...
ufacık sıralarda
bedenimizden büyük sevda taşırdık; her güne birlikte başladığımız,
O kusursuz varlığa.
nefes alıp, yemek yemezdi; olur muydu ki?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta