Gün be gün kirlenen rûy-ı zeminde
Fakir ve bakımsız bir hâne vardı...
Ev halkı yaşardı kendi hâlinde
O hâne ki bir memleket kadardı...
Ne hikmetse,çıngar çıkardı tez tez
Evi barkı kesif duman sarardı...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta