Ne çok inandık kandık, hayat denen masala,
Bir varmış bir yokmuşuz, okunduğunda sala.
Omuzlarda taşındık, bir süre yas içinde,
El çekti dostlar bile, mezara çeyrek kala.
1 Mayıs 1987 – Cuma / Ankara
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Hüzünlü bir dörtlük, ama iyimser olmalı insan:
Ne çok sevenim varmış ne çok dostum hala :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta