Masa diyip geçmeyesin hemen öyle.
Üstündeki rengarenk gülleri,
Karanfilleri görmezden gelmeyesin.
Hem daha tabakları,
Kaşıkları koyacaksın.
Çevresinde dostların olacak.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim. Memnun oldum.
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Teşekkür ederim. Memnun oldum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta