İstanbul kale içinden gecelerdeyim
Surların dayanmış gölgeme
Ben sana ne vakit geldim hatırası yok
Sen hep anlatılandın ya da hep susulan.
Senin dehlizlerinde keşfettik kendimizi
Ve bulduklarımız kor gibiydi
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
