Martılarla yoldaşlık

Martılarla Yoldaşlık

Çığlık çığlığa deniz kenarında
Martılar çağırır:
“Gel, uçalım özgürce…”

Deniz bizim, gökyüzü bizim.
Rüzgârla tuz kokusu yayılır
Çılgın dalgalar arasında.

İki kanat bulabilseydim ödünç —
Hiç düşünmezdim,
Atılırdım maviliklere.

Bulmuşum bir yoldaş;
Havalarda, rotasız —
Özgür uçmanın tadını çıkararak…

Çığlık salardık ufuklara,
Ürkütmeden âlemi.
Özgürlük denince varım —
Nerede olursa…

Göğe yükseldikçe anladım ki
Yol da O’nun, rüzgâr da
Kanat bahane sadece —
Uçuran kudret başka

Allah’ın izniyle.