Kanadının sola doğru sarktığını gördüm martının.
Belliki okşamayı bilmeyen bir sakar güvercin kanadının,
Haşin darbelerine maruz kalmıştı kanadı zavallının.
Uçsuz bucaksız maviliklerde uçardı martı,
Hiç tenezzül etmeden atık balıklara,
Keşfetmek isterdi gökyüzünün derinliklerini umarsızca bir karartı.
Nasıl olsa düştüğünde açlığına çare arardı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta