Kapımı her çalışında omuzuna konan küçük beyaz martı bendim
Ve ben kapıyı her açışımda omuzuma konan karagözlü beyaz martıda sendin
Sen bana her gelişinde uçmalımıyım diye soruyordum kendime
Ama yaralı bir martıyla uçamazdım
Önce bembeyaz olmalıydın
Sonra kendi kendine uçmayı öğrenmeliydin
Ve sen gökyüzünde özgürce her uçuşunda bilmeliydin ki
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




çok hoş olmuş kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta