Mart Ve Gözlerin Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Mart gelince
Kış sonu, ayaz sonu...
Ama senin gözlerin var ya
İşte onlar bambaşka bir mevsimin günleri
Bir yanın hala şubat
Bir yandan nisan olmaya hevesli
Ürkek bir filiz
Karlarla yağmurun savaşı alnında
Ve bir güneş var kirpiklerinin ardında...

Kim vurdu bizi bu martta
Kim astı bu gözleri gözlerime
Bir yağmur başlıyor içimde
Seninkilerden haberli
Kaldırımlar ıslanıyor sen ağlayınca
Mart ayazında donuyor yüreğim
Sen üşüyünce...

Bakma öyle
Gözlerin var ya gözlerin
Bir mart sabahının kırgın tanıkları
Kimsesiz ve ıslak
Kim bilir kaçıncı kırılışım
Gözlerin o yemyeşil gözlerinde

Mart ve gözlerin
Bir zamanın oyunu, öteki kaderin cilvesi
Mart geçer, mevsimler döner, bahar olur
Ama gözlerin
Gözlerin hep o ilk günkü gibi kalır
Kış bitimi bahar'ı başlangıcı
Hiç geçmeyen bir mevsim...