Mart'ta Kar Sesi Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

İçimde Bir martı var
Kanatlarında kar taneleri
Seni düşünüyorum
Ellerin bir nefes gibi ellerimde
Kokun Bir bahçe kadar yakın
Zaman ikindiyi geçiyor
Bir tren dağların ardından yaklaşıyor
Dumanı mavi sesi kederli
Ama ben bu akşam
Hüzünlü değilim.
Bir söğüt ağacının dalında
Filizlenen bir umut gibisin
Toprak kokuyor nefesin
Ilık bir yağmur sonrası

Bir serçe kondu penceremin camına
Gagasında ince bir çöp
Nereden buldu bu kuş
Bu karlı havada sevda yapacak bir dal
Mart işte...
Karlarla çiğdemlerin kardeş olduğu ay
Demek ki bahar geliyor
Demek ki zamanı beklemiş
Mart'ta kar yağar dediler
İnanmadım
Ama işte yağıyor
Ve kar taneleri
Saçlarının arasındaki Beyazlar gibi
Güzel ürkek ve masum
Seni bekliyorum
Mart soğuğunda
Sıcacık bir sevda bu
İçimizi ısıtan
Gelirsen eğer
Karlar erir, çiğdemler açar
Gelmezsen
Bu mart ayazında donar kalır
Yüreğimin uçsuz bucaksız bozkırı
Ama sen geleceksin biliyorum
Mart ayı böyle geçmez
Sevda böyle bitmez