Her sabah,
Amerikan bezinden perdemi aralayıp,
Murat nehrine günaydın diyorum.
O da beni tahta sandalyeli
çay bahçelerinden geçiriyor.
Garların sessizliğine gömülür kimi zaman.
Sonra turnalara doğru uçarız.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta