Her sabah,
Amerikan bezinden perdemi aralayıp,
Murat nehrine günaydın diyorum.
O da beni tahta sandalyeli
çay bahçelerinden geçiriyor.
Garların sessizliğine gömülür kimi zaman.
Sonra turnalara doğru uçarız.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta