Marmaranın Hikayesi
Basamak 1
(Deprem)
Tasalardan ırak
Uyuyordu, kırmızı kiremitli çatılar
Yaz çılgınlığındaydı, çarşı pazar
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




içim eririyiverdi....tebrikler...teşekkürler...
Şiiri okudum, gözlerimde o günkü manzara canlandı.
Şuan deprem olsa, elle tutulur değişen ne var?
Kutluyorum, saygılar
Mennan bey, şiirinizin konusu, Bizim Milletçe yürek yaramız.. Bunca felakete rağmen hala yapısal denetlemeler gerçek ve ciddi anlamda yapılmıyor... Duyarlı yüreğinize teşekkür etmek istedim ve ayrıca şiirinizdeki imgeler çok derin ve anlamlı hele şiirin sonu çok öğretici vede ön yargıyı alt üst ediyor.... sizi tebrik ediyorum ve başarılar diliyorum... +10 ve de antolojimdesiniz...saygılar.
tüm o yıkıntılar ,acılar ve kan. kaleminizden aktı yüreğimize içten tebrikler saygın kaleme ...
Hiç bir ders alamadığımız, doğanın bize verdiği en acı dolu bir ders...17 Ağustos....
Bugünlerde , her deprem sonrasında olduğu gibi gene deprem uzmanı sayın prof.lar her biri bir TV kanalında gene farklı ama gerçek tellerden çalıp-söyleyecekler...Bizler de ya vah vah- Allah korusun diye dehşetle göz büyüteceğiz...
Ve belediye; Beyoğlunda sokaklarda masa toplamaktan, Ataşehirde spor tesisini yıkıp yerine cami yapmak çabalarından başını kaldırıp ne profları dinleyecek ne de bizi görecek...
Yüreğine sağlık sevgili Abdullah Mennan...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta