İstanbul yağıyor gözlerime
Dolu dolu, yıldırımlar düşüyor kirpiklerime
Sel basıyor odalarını gönlümün.
Acılar sızıyor geçmiş kapılarından.
Eski ama eskimeyen şehre,
Bulut bulut savruluyor dudaklarım.
Çıplak ve sarhoş ayaklar kaçışır
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ellerin cebinde, başın önünde, yağmurdan ince ince ıslanarak İstanbul'u adımlar gibi..., Gözlerinde sevgilinin gözleri...
Kaleminize sağlık sayın şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta