Buğün geçmek bilmedi,
Marmara'da yüreğim.
Bulutlar hüzün,
Acılar yağıyor.
Yedi yıl önceki,
Öfkem dinmiyor.
Yuvayı yıkanlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne yazıkki yaşam birilerinin fedakarlığı, iyi niyeti - birilerinin kötü niyeti , çalması üzerine kurulmuş neredeyse...
binadan , kalpten , akıldan , gönülden , ruhdan , bedenden çalanlar ; iyi niyet hırsızları...
Hasan kardeşimin duyarlı dizelerine sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta