-Bakma utanıyorum-
Markiz bu satırları senden çok uzaklarda
Aldığım her nefese kurulmuş tuzaklarda
Sesindeki hülyaya dalarak yazıyorum
Kendimle yapayalnız kalarak yazıyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sevgili Yavuz.
Tek kelimeyle YAVUZ'CA bir şiir.
Seni seviyoruz kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta