Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
bir insan bu kadar güzel şiir yazarsa pes yani siz tebrik ediyorum çok ama çok güzel buna yazan gönüle bunu yazan kaleme bunu düşünen zihne sağlık saygı ve sevgilerimle hülya karaca
Görünene bakmak marifet değil,
Marifet gizliyi görebilmektir.
Vücudun şehrine göç edip il il
Örümcek misali örebilmektir
Soluğu ensemde, bitmiyor takip
Nefsim, irademe, aklıma rakip
Nefsine palanga, kelepçe takıp
Gönül diyarından sürebilmektir
Saniye göz kırpar yaşlıya, gence
Ne sona bırakır, ne alır önce
Hesaplayıp şöyle inceden ince
Bir mahzun gönüle girebilmektir
Hatasız, günahsız olunca Nebi
Yolların düğümü, yer ona tabi!
Acıdan bal yapan arılar gibi
Çiçeğin özünü derebilmektir
Ölüm kurtuluştur, buz tutan çağda
Uyku rezalettir, terleyen dağda
Derman da, hasta da, ölü de, sağda
Varlığın sırrına erebilmektir.
Tebrikler Zülfikar Bey Dilinize gönlünüze sağlık selam ve saygılar
Allahın (C.C) izniyle hocam... Tek hedefim bu... Başka birşey istemiyorum... Bu genç yaşımda Allah (c.c) bana bu güzelliği vermiş.. Ne kadar şükretsem azdır.. Bu yaşımda bunları yazabiliyorsam 30 - 40 - 50 -60 vs.. konunum nasıl olur sizler kadar çevrem de bilhassa ben çok düşünüyorum... Eğer de olur ya hocam dünyanın bin türlü hali var.. Ben güzellikleri insanlara ulaştıramazsam HERŞEYE YAZIK OLUR... Yazık olmaması için sizlerin dualarına ihtiyacım var.. Ben dualarla ayaktayım.. Kıldığınız namazlarınızda bu garip kardeşininizi de unutmayın.. Selamlar Olsun Güzelliklere... GÜZELLİKLERE SAHİP ÇIKILMAMASI NE KÖTÜDÜR YA RABBİM... Herşey için teşekkürler hocam.. Allah (c.c) uzun ömürler versin.. O pırıl pırıl yüreğiniz dert görmesin.. Kardeşiniz Gökan Öztürk
Allahın (C.C) izniyle hocam... Tek hedefim bu... Başka birşey istemiyorum... Bu genç yaşımda Allah (c.c) bana bu güzelliği vermiş.. Ne kadar şükretsem azdır.. Bu yaşımda bunları yazabiliyorsam 30 - 40 - 50 -60 vs.. konunum nasıl olur sizler kadar çevrem de bilhassa ben çok düşünüyorum... Eğer de olur ya hocam dünyanın bin türlü hali var.. Ben güzellikleri insanlara ulaştıramazsam HERŞEYE YAZIK OLUR... Yazık olmaması için sizlerin dualarına ihtiyacım var.. Ben dualarla ayaktayım.. Kıldığınız namazlarınızda bu garip kardeşininizi de unutmayın.. Selamlar Olsun Güzelliklere... GÜZELLİKLERE SAHİP ÇIKILMAMASI NE KÖTÜDÜR YA RABBİM... Herşey için teşekkürler hocam.. Allah (c.c) uzun ömürler versin.. O pırıl pırıl yüreğiniz dert görmesin.. Kardeşiniz Gökan Öztürk
Eyvallah abi............
yüreğine sağlık......
Usta ve bilgece bir şiir. Varoluşun sırrını çözmeye yönelim. Kendini anlamaya anlatmayı hedef alan bir şiir. Kutluyorum sayın kaleli
Şiirleriniz hep düşündürdü beni
Marifet gizliyi görebilmektir.
Gönlüne sağlık:))
Çok bilgece ve ustaca yazılmış güzel bir şiir. Teşekkürler. Listemde duracak...
sayın kaleli, yine harika bir şiir olmuş. saygılar. Fırat YILMAZ
Sevgili Kaleli..,
Dörtlük yazmaya kışkırtıyor şiirlerin okuru..
Ama her zaman da arı bal yapmıyor ,hazıra konuveriyor...
''Çiçeğin özünü derebilmektir ''
Tebrik ve sevgilerimimle
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta