Marifet Şiiri - Dağlar Özügüç

Biz bozkırlarda yeşermenin zorluğunu biliriz
Bu çorak topraklarda,
Taneleri dolmadan kuruyan
Bir başağın bile matemini tutanlardanız.
Karanlıkta aç uyumanın zorluğunu biliriz
Fukaralığı bozkıra kader de saymayız.
Çare suyu bozkırın sinesine salmaktan geçer
Sular denize akarken
Ardından bakmak marifet değil,
Marifet
Bir başağın susuzluğunu gidermektir.
Başağın alnına düşen ilk damla
Bozkırları yeniden yeşertir
Biz rüzgârla savrulan tohumlar gibiyiz 

Ne kadar sert eserse essin hayat

Toprağa tutunmanın bir yolunu buluruz
Bozkırı değiştiren yalnız yağmur değildir
Bir damlayı berekete çeviren emektir;
Bir avuç toprağı yurt yapan da insandır.