28 Ağustos 1749 - 22 Mart 1832
Artık ne bekleyebilirim, yeniden
Buluşsam da o gonca çiçekten
Cennet ve cehennem seni bekliyor
Duygular kararsızlık dalgalarında sarsılırken,
Bitsin bu kuşkular artık! İşte gök kapında
Kaldırıyor yerden seni kollarıyla
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Artık ne bekleyebilirim, yeniden
unutma ey insan
verdiklerin sadece senin sınırındadır
ve asla anlayamaz karşındaki tam değerini onların
ve yazık etme temiz ruhuna
harcama gücünü ondan başkasına
kaos
Sevilen odur ki, asla erişemeyeceğimizi bilsek bile onu isteriz. Halbuki nedir sevgi? Nedir birliktelik? İnsan uzak bir yaşa gelse bile sevebilir bir genç yaştakini, sevmelidir de. Ama sonucu bireyden bireye değişir, sorun değildir. Alımaya çalışır ve belki de ölür. Goethe'de olduğu gibi.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta