maria’nın gölgesi
kor ışığın gölgesi, önümde ya da ardımda; ‘ben giderim
o gider, önümde ve ardımda, tin tin eder’ o ne diyordum
gölgem sinsi bir dedektif olup, beni izliyor; uzun gölgem
beni gölgeliyordu ve ona sordum: ‘sen kimin gölgesisin?’
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




Gölgesinden korkan adamın sırrını kim çözdü?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta