Maria...
yak ışıklarını kentin, sarı sarı...
küçük noktacıklarda hayat, akar ya...
belki geç belki erkendir ama...
akşam geceyi alır koynuna...
sen perdelerinde saklan yine Maria..
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Ben birazdan geliyorum yanına, birkaç satırın ardı sıra... Nahit kardeşim bu şiire ancak tevazu gösterilir. Şımartılır, pohpohlanır. Başarılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta