Maria...
yak ışıklarını kentin, sarı sarı...
küçük noktacıklarda hayat, akar ya...
belki geç belki erkendir ama...
akşam geceyi alır koynuna...
sen perdelerinde saklan yine Maria..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ben birazdan geliyorum yanına, birkaç satırın ardı sıra... Nahit kardeşim bu şiire ancak tevazu gösterilir. Şımartılır, pohpohlanır. Başarılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta