Yalnız kalmanın soğukluğunu
Düşlerimde büyüttüğüm aşkınla ısıtıyorum, maria…
Sessizlik omuzlarıma çökerken
Adını anıyorum, içim biraz daha ısınıyor.
Her yalnızlık, içimde seni biraz daha arıyor,
Her bekleyiş, kalbimde sana açılan bir kapı.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta