Yalnız kalmanın soğukluğunu
Düşlerimde büyüttüğüm aşkınla ısıtıyorum, maria…
Sessizlik omuzlarıma çökerken
Adını anıyorum, içim biraz daha ısınıyor.
Her yalnızlık, içimde seni biraz daha arıyor,
Her bekleyiş, kalbimde sana açılan bir kapı.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta