Yalnız kalmanın soğukluğunu
Düşlerimde büyüttüğüm aşkınla ısıtıyorum, maria…
Sessizlik omuzlarıma çökerken
Adını anıyorum, içim biraz daha ısınıyor.
Her yalnızlık, içimde seni biraz daha arıyor,
Her bekleyiş, kalbimde sana açılan bir kapı.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta