Yalnız kalmanın soğukluğunu
Düşlerimde büyüttüğüm aşkınla ısıtıyorum, maria…
Sessizlik omuzlarıma çökerken
Adını anıyorum, içim biraz daha ısınıyor.
Her yalnızlık, içimde seni biraz daha arıyor,
Her bekleyiş, kalbimde sana açılan bir kapı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta