Yokluğunun her zerresinde gökyüzünü azarladım
Hâlbuki tanrıyla sırdaş kalınacak
Bir sebebim bile yokmuş
Bu denli tükenmişliğim
Gökkuşağına kadarki ahlarım
Sonra tertemiz bir gülüşün çizilir beynime
Ve bedenimdeki yağmurların dönmez olur
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta