Mardin. Şiiri - Servet Balıbey

Bu şehir gibi gülüyor, bana gözlerin
İçinde en yüksek zirve göğün mavisi
Mardin'in geniş ovası, sarı saçların
Güzelliğin özü sende ve ta kendisi

Gözlerinde doğsun günüm, senle uyansam
Yağsın aşkın yağmurları, senle ıslansam
Sen diyorum Aziz vatan, en güzel şehrim
Bir ifade bulsam sana, seni anlatsam

Her köşende bir gizem var, saklıdır sende
Taşlar bile dile gelmiş, eteklerinde
Aşka dönmüş senin sevgin, peri masalı
Bir ömürlük nöbetim var, gök kalesinde

Göğün burçlarını tutup tepene diksem
Ulu minare taşından, barışı döksem
Haykırsam ezanlar gibi, bütün sevgimi
Sazımı kıbleye dönüp, seni söylesem

Anlatamam seni inan, kalbim cezbede
Midyat duyar mı sesimi, tam bu evrede
Bu çağ barışın çağıdır, kardeş dile gel
Yanan ateşler sönmeli, Kızıltepe de

Güneş hayran, geniş mezram, barış yurdu ol Mezrabotamya'dır adın, tüm dünyaya yol
Doğudan yükselen şu ay, selama Dursun
İstanbul'dan ta İzmir e kardeşlerim ol

​Hasret, hançerliği terket, aşkı kucakla
Dostluğu doğra ekmeğe, besle bu aşla
Zaman kucağında olsun, ömürler uzun
Bitsin çirkin menfaatler, bu anlayışla

Orta Doğudaki Mühür, senin gölgendir,
Barışın avazı sesi, senin dengendir
Söyle yüce ilkelerle, bütün dünyaya
Kardeşliği yaratan söz senin özgendir