Ben anadolunun üvey evladı
Şehit anasının gözyaşıyım ben
Mazlumların duyulmayan feryadı
Can anadolunun Maraş'ıyım ben
Niyazim der ilmek ilmek dokunan
Baştan sona destan olup okunan
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta