(Sadece bir çam sakızıydı, bir garip çobanın, ağaların, beylerin, sultanların curcunasına, kendimizce... başımıza çarpılan çöpümüzü de alır çöplüğümüze döneriz ağa...
.....
Gördük ki, divan da ağalar, beyler
Çıkın’dan döküldü, çobanca şeyler,
Meğer Sultan söver, döver, sürer miş,
Kabullendik bizi, çöplükler eyler!!!
.....
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta