Yılların çöküntüsü var depremli geçen gecelerde,
Mapuslar beni tanır anlatmışımdır kendimi saatlerce.
Dört duvardayım, ana dilimle yasakları çiğneyip şarkı söyledim diye,
Sitemim büyük! beni kendi ülkemde yabancı görene...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta