Manzarasız Balkon Şiiri - Demlenmiş Şiir ...

Bu satırları manzarasız balkonumdan yazıyorum.
Çöl tozlarının kapladığı bir masa,
biri gölgesiz iki sandalye eşlik ediyor
mesai sonraları yorgunluklarıma.

Vardiya değişimlerinde geliyor yalnızlıklar.
Bir bardak çay kesmiyor sessiz sohbetleri.
Solgun, kırık düşler sarmış sabahları.
Ağlayan bir keman eşlik ediyor ruhuma.

Zaman avunmuyor saatlerin geçişinden.
Zamanı bir kırılmaya itmişler;
dakikaların birbirini reddettiği.

Pencereler kapalı kalmış bir hayatın simgesi olmuş.
Saat kadranı hiç ilerlemeyen bir yolculuğa dönüşmüş.
Bir sandalye boşluğu,
terk edilmiş bir tuvalin figürü seçilmiş;
manzarasız bir balkonda kendi rolünü oynuyor.

14/11/2025
00:33 #wahran
@demlenmisSiirler
(660)