Hiç anlamayacaksın beni değil mi?
O yüzden, aynı boşluğa bakan gözlerimiz,
Hep farklı manzaraları seyredecek.
Bu sebepten kavgam her daim kendimle.
Gönlüm talan olmuş bir savaş yeri misali,
Ölmüş duygular var ardımda kalan,
Ve ruhumda alabildiğine derin yaralar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



