Cemre düştü, kardelenler açtı,
ağaçlar çiçeklendi,yapraklandı,
kuşlar cıvıl cıvıl,
sahilde çocuklar bisiklet biniyor,
bir oğlan bir kızla el ele
Marmara, çarşaf gibi durgun,
ufuk’a doğru giden bir gemi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta