Yürüyüşe çıktım, sokaklarda geziyorum
Nereden aklıma geldi, bilmiyorum
“Öleceğini anlayanlar çevresine nasıl bakarlar” diyorum
“Elveda, dünya… bak ben artık gidiyorum”
“Koca bir ömrü boşu boşuna geçirdim, ona üzülüyorum”
Ben de sanki son kezmiş gibi etrafı seyrediyorum
Batan güneşi, karanlık binaları, yapraksız ağaçları görüyorum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta