Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok bilmiş akılla, firardaki mantık arasına sıkıştığım şu anda , kafamdaki cebelleşmeye uyan bir şiir okuyayım dedim ve sizin mantık oyunu çıktı karşıma. İyi ki çıkmış.
Sevdayı kör işitmez,
Nasıl işler bu mantık?
Balçıkta gül yetişmez!
Aşım bana ahmaklık
Sarplarda kalakaldım...
Cansız kaldı vatanım!
Vücut uçmuş düşüyor,
Başı tut da kalkalım...
Kör duymaz, görmez sağır...
Aşk beyinde kalır ağır!
Her şey yerli yerine,
Aşkı aşıklar tanır! ! ! ...
Güzel yüreğini bir kez daha kutluyorum,kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta