23 Ağustos Çarsamba günü, bu şehri terkediyorum, diyordu ruhunu teninden ayıran şair Mansur!
"Ey şehri İstanbul, lütfen sevdiğime iyi bak.
Onu bana, beni ona özletme!" diye bir talebi vardı İstanbul'dan!
Peki kim di özlemeye değer olan?
İşte bu bir sır olarak kaldı!
Ne bir adres, ne de bir isim vardı!
Mahlas mı bilmem. Sadece; "Pıtırcık" diye bir sözcük vardı!
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta