23 Ağustos Çarsamba günü, bu şehri terkediyorum, diyordu ruhunu teninden ayıran şair Mansur!
"Ey şehri İstanbul, lütfen sevdiğime iyi bak.
Onu bana, beni ona özletme!" diye bir talebi vardı İstanbul'dan!
Peki kim di özlemeye değer olan?
İşte bu bir sır olarak kaldı!
Ne bir adres, ne de bir isim vardı!
Mahlas mı bilmem. Sadece; "Pıtırcık" diye bir sözcük vardı!
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta